Człowiek zakaża się przez kontakt z chorym zwierzęciem, za pośrednictwem pyłu (zwłaszcza przy omłocie zboża), pokarmów i wody oraz przenosicieli. Przenosicielami pałeczek tularemii ze zwierząt na zwierzęta i na człowieka są kleszcze, pchły, niektóre gatunki wszy, much, ślepaków i komarów. Nie stwierdzono, by pałeczka tularemii przenosiła się z człowieka na człowieka.

Profilaktyka. Zapobieganie tularemii polega na stosowaniu odpowiednich środków niespecyficznych dostosowanych do aktualnej sytuacji. Używa się środków ochronnych, takich jak rękawice, buty, maski przeciwpyłowe, okulary, kremy odpychające owady itp. Ponadto stosuje się odkażanie i mycie rąk przy pracach związanych z przerobem dziczyzny, unieszkodliwianiem ścieków itp. Jest prowadzona akcja uświadamiająca wśród pracowników narażonych na zakażenia (leśnicy, myśliwi). Ważne jest zwalczanie gryzoni i przenosicieli (kleszcze) oraz zabezpieczenie przed gryzoniami składów żywności i ujęć wody. Stosowano także szczepionki.

Leave a Reply