Morfologia. Drobnoustroje mają kształt pałeczek o zaokrąglonych biegunach i wymiarach 3-6X0,3 ^im. Mają 1 lub 2 rzęski umieszczone biegunowo, które są ruchome. Wytwarzają otoczki oraz substancję mukoidal- ną, barwią się Gram-ujemnie i nie wytwarzają zarodników.

Budowa antygenowa. Wyróżniono antygen glikolipoproteinowy O, antygen otoczkowy K, antygen mukoidalny M i antygen rzęskowy H zbudowany z białka. Antygeny te można wykryć reakcją aglutynacji (grudkowa z antygenem O, powierzchniowa z – K, kłaczkowa z – Mi H). Zarazki zawierają endotoksyny, przesącze starych hodowli na bulionie z glicerolem działają jako alergen analogicznie do maleiny. Hodowane na pożywkach wykazują zmienność antygenową typu S-R.

Właściwości fizjologiczne. Zarazki rosną w warunkach tlenowych na pożywkach zwykłych. Wzrost optymalny można uzyskać w temperaturze 310 K (37°C) i pH 7,5. Gliceryna wzmaga wzrost. Kolonie na agarze są błyszczące, gładkie, zabarwione na biało. Po kilku dniach powierzchnia kolonii ulega pofałdowaniu. Tworzą się również kolonie częściowo zdyso- cjowane (faza R), małe, wzniesione i zabarwione niebieskawo. Kolonie typu R mają połysk metaliczny. Stare kolonie są zabarwione żółtobrązo- wo lub żółtoróżowo. Na ziemniaku dają kolonie białawe, błyszczące, które w starych hodowlach brązowieją. Zarazki są oporne na działanie środowiska zewnętrznego. Utrzymują się w ciągu kilku miesięcy w wodzie lub na błotnistej ziemi. Znoszą dobrze temperatury występujące w krajach tropikalnych. Są mało wrażliwe na działanie środków odkażających i detergentów. Zachowują długo wirulencję w hodowli. Znoszą dobrze podwyższone stężenie soli.

Leave a Reply