Jeśli nie stwierdza się przeciwciał w badanej populacji i dany chory nie był uprzednio szczepiony, miano przeciwciał dla antygenu rzęskowego 1:50 oraz dla antygenu somatycznego 1:100 jest podstawą do podejrzenia zakażenia durowego. Dlatego też odczyn Widala wykonany we wczesnym okresie choroby, w którym stwierdzamy miano aglutynin anty-H wyższe niż 1:50 oraz anty-O wyższe niż 1:200, wskazuje na toczący się proces chorobowy. Potwierdzeniem rozpoznania będzie wzrost przeciwciał dla tego samego gatunku pałeczki Salmonella. Wykazanie wyższego miana przeciwciał anty-H (1:200), a równocześnie niskiego poziomu anty-O sugeruje uprzednią infekcję durową albo przebyte szczepienia ochronne.

W surowicy ludzi będących nosicielami pałeczek Salmonella możemy również stwierdzić obecność przeciwciał, których miano nie przekracza wartości 1:100. Dla wykrycia nosicielstwa zaleca się wykonanie odczynu aglutynacyjnego z antygenem Vi. Uważa się, że około 50% nosicieli zawiera w swojej surowicy przeciwciała anty-Vi.

Pewną trudność w interpretacji odczynu Widala mogą powodować reakcje anamnestyczne u osobników szczepionych. Przypadki te dają się wyjaśnić przez kilkakrotne wykonanie odczynu Widala. Nie następuje tu wzrost miana przeciwciał.

Leave a Reply