Gonokoki nie rosną na podłożu zwykłym i w temp. 22°C, z cukrów rozkładają tylko glukozę i dają dodatni odczyn immunofluorescencyjny z surowicą przeciwgonokokową.

W przewlekłej rzeżączce zwłaszcza z powikłaniami oprócz badań mi-kroskopowych i hodowlanych można wykonać (w diagnostyce rutynowej nie ma zastosowania) odczyn wiązania dopełniacza w celu wykrycia przeciwciał w surowicy chorych (gonoreakcja). W gonoreakcji stosuje się antygen poliwalentny, złożony z wielu typów antygenowych, który może być użyty w postaci zinaktywowanej zawiesiny dwoinek rzeżączki lub otrzymanych z nich wyciągów białkowych. Dodatni odczyn gonoreakcji występuje po 3 tygodniach od zakażenia i utrzymuje się po klinicznym wyzdrowieniu do 2-3 miesięcy. Dłuższe utrzymywanie się dodatniego odczynu mimo klinicznego wyzdrowienia budzi podejrzenie, że w organizmie istnieje aktywne ognisko żywych gonokoków.

Wrażliwość na leki. Dwoinka rzeżączki jest wrażliwa na działanie wielu antybiotyków. Początkowa wrażliwość na sulfonamidy wybitnie zmniejszyła się. Od dawna stwierdza się szczepy sulfonamidooporne. Lekiem z wyboru jest penicylina, choć i tu pojawiły się szczepy o zmniejszonej wrażliwości. Wtedy podaje się penicylinę w zwiększonych dawkach i przez dłuższy okres. W przypadkach, kiedy podawanie penicyliny jest przeciwwskazane (alergia), można stosować z dobrym efektem leczniczym oksy- terracynę, chlorotetracyklinę, tetracyklinę, erytromycynę, spektynomy- cynę, doksycyklinę, gentamycynę, biseptol.

Leave a Reply