o wymiarach 0,5XI,5-3 [xm. Są Gram-ujemne, silniej wybarwiają się na obu biegunach. W materiale chorobowym występują wewnątrz i ze- wnątrzkomórkowo. Zwykle układają się w krótkie łańcuszki. Hodowane na pożywkach tworzą długie powyginane łańcuszki. Nie mają otoczek ani rzęsek, nie tworzą przetrwalników. Budowa antygenowa zarazka nie została całkowicie poznana. W zakażonym organizmie powstają przeciwciała oraz alergia specyficzna. Drobnoustroje wytwarzają endotoksynę

o słabym działaniu toksycznym. Właściwości fizjologiczne. Zarazki nie rozwijają się na pożywkach zwykłych. Wymagają do wzrostu czynnika X (hemu albo ferroporfiryny). Rosną w warunkach tlenowych. Wzrost optymalny otrzymuje się w temp. 310 K (37°C) przy pH 7,3 i zwiększonym stężeniu C02 (10°/o). Na agarze czekoladowym po 24 godzinach wyrastają kolonie o średnicy 0,5 do 2 mm barwy szarej, płaskie, błyszczące. Na agarze z krwią wywołują hemolizę, która jest wyraźnie widoczna dopiero po kilku dniach. W hodowli płynnej obserwuje się delikatne zmętnienie oraz kłaczki zawieszone w pożyw

ce. Zarazki rozkładają cukry bez wytworzenia gazów. Fermentują glukozę, sacharozę i maltozę. Nie wytwarzają indolu ani H2S. Nie upłynniają żelatyny, nie koagulują plazmy krwi i nie redukują azotanów. Drobnoustroje są wrażliwe na podwyższoną temperaturę, ogrzane do 328 K (55°C) giną po 60 minutach. Zarazki nie znoszą wysuszenia. W środowisku zewnętrznym łatwo giną. Czynniki dezynfekcyjne łatwo je zabijają.

Leave a Reply