W materiałach od chorego i w pierwszych pokoleniach hodowli gonokoki są bardzo wrażliwe na różne czynniki środowiska zewnętrznego. W temp. 328 K (55°C) giną w ciągu kilku minut, w temp. 313 K (40°C) po 3-5 godzinach. Szybko giną również w temp. pokojowej. Szczególnie wrażliwe są na wysychanie. W środowisku wilgotnym (w ciepłej wodzie i w moczu oraz na wilgotnych gąbkach i ręcznikach) w temp. 310 K (37°C) utrzymują się jednak przy życiu do 24 godzin, o czym należy pamiętać ze względu na możliwość zakażenia. Są mało odporne na działanie środków dezynfekcyjnych. Azotan srebra w rozcieńczeniu 1:1000, sublimat w rozcieńczeniu 1:10000, lVo kwas karbolowy powodują niszczenie gonoko- ków w ciągu kilkunastu minut.

Chorobotwórczość. Gonokoki wywołują chorobę weneryczną – rzeżącz- kę. Zakażenie szerzy się u ludzi dorosłych prawie wyłącznie przez kontakt płciowy. Okres wylęgania rzeżączki wynosi najczęściej 2 do 10 dni. Zdarzają się jednak przypadki o przedłużonym okresie inkubacji do 4-5 tygodni. Dwoinki rzeżączki cechują się tropizmem do błon śluzowych na

rządów moczowo-płciowych. Najbardziej podatne na zakażenie są błony śluzowe pokryte nabłonkiem walcowatym, w którym powstaje odczyn zapalny. Najczęściej rzeżączka jest zakażeniem miejscowym zlokalizowanym w dolnych odcinkach dróg moczowo-płciowych. Czasem powstaje uogólniona postać z różnymi powikłaniami. Ponadto wyróżnia się ostrą i przewlekłą postać rzeżączki.

Leave a Reply