Podstawowe cechy epidemiczne. W warunkach naturalnych pałeczki dżumy zakażają dzikie zwierzęta zaliczane do gryzoni. Zwierzęta domowe i ptactwo – z wyjątkiem wielbłądów – są mało wrażliwe na zakażenie. Człowiek jest gospodarzem przejściowym. Głównym rezerwuarem zarazka w Azji i wschodniej Europie są susły i świstaki, w Afryce myszowate. a w Ameryce dzikie świnki morskie i wiewiórki. Ponadto zarazki mogą długo przebywać oraz namnażać się w glebie.

Typ orientalis występował w Indii, Birmie, południowych Chinach, wschodniej Europie, Stanach Zjednoczonych, Ameryce Płd., Cejlonie, Egipcie, północnej Afryce, Sumatrze i Madagaskarze.

Typ antiqua występuje w centralnej Azji, Mongolii, Mandżurii, centralnej Afryce. Typ mediaevalis występował nad dolną Wołgą, w Iranie, Turcji i Iraku.

Leave a Reply