Wrażliwość na leki. Pałeczki odmieńca są najczęściej oporne na działanie szeregu podstawowych antybiotyków. Pod wpływem penicyliny tworzą się formy L tych zarazków. Wrażliwe są na gentamycynę, kanamycy- nę, neomycynę, ampicylinę i kolimycynę. Przed podaniem antybiotyku należy jednak oznaczyć wrażliwość wyosobnionego szczepu na antybiotyki i sulfonamidy. Oporność na antybiotyki pojawia się bardzo szybko, często w czasie leczenia, dlatego zakażenia wywołane tym zarazkiem są niebezpieczne.

Podstawowe cechy epidemiczne. Nie różnią się one zasadniczo od omawianych w rodzaju Escherichia. Również profilaktyka nie odbiega od obowiązującej przy tego rodzaju pałeczkach jelitowych.

Ponieważ ogólne właściwości 3 dalszych gatunków rodzaju Proteus (Proteus mirabilis, Proteus morganii i Proteus rettgeri) nie różnią się zasadniczo od omawianego pierwszego gatunku, nie będą tutaj szczegółowo omawiane. Różnice biochemiczne między gatunkami przedstawiono w tab. 43. Istnieją różnice antygenowe między tymi pałeczkami. Pod względem chorobotwórczości – zakażenia wywołane tymi drobnoustrojami stanowią ten sam problem, co w przypadku Proteus vulgaris.

Leave a Reply