W razie konieczności przesyłania pobranego od chorego materiału do odległego laboratorium należy stosować podłoże transportowe Stuarta lub podłoże transportowo-hodowlane. Podłoże Stuarta umożliwia utrzymanie się przy życiu gonokoków, a podłoże transportowo-hodowlane jest to podłoże selektywne, zapewniające wzrost gonokokom w atmosferze wzbogaconej 10% C02. W tych podłożach gonokoki wytrzymują transport trwający 2 doby.

Po wyosobnieniu na podłożu stałym kolonii o wyglądzie charakterystycznym dla gonokoków przeprowadza się próbę na oksydazę indolofe- nolową. Do wykrywania oksydazy stosuje się wodny roztwór dwumety- lo-p-fenylenodwuaminy, który po połączeniu się z tym enzymem szybko utlenia się. Powoduje to powstanie zabarwienia kolonii oksydazododat- nich najpierw na kolor czerwony, który stopniowo przechodzi w brunat- noczarny.

W diagnostyce rutynowej rozpoznanie rzeżączki opiera się najczęściej na wykryciu oksydazododatnich kolonii o typowej morfologii (najlepiej na podłożu selektywnym) i stwierdzeniu w preparacie z tych kolonii Gram-ujemnych dwoinek. Oksy- dazododatnie kolonie wytwarzają również i inne drobnoustroje, chodzi tu przede wszystkim o inne gatunki rodzaju Neisseria, które mogą znaleźć się w materiale rzeżączkowym. Dlatego, gdy wygląd kolonii lub komórek z tych kolonii jest nietypowy dla gonokoków, oraz w sytuacjach o podłożu prawnym w celu dokładniejszej identyfikacji wykonuje się: 1) odczyn immunofluorescencyjny (ze znakowaną suro-wicą przeciwgonokokową), 2) test biochemiczny z cukrami, 3) badanie zdolności wzrostu na zwykłym podłożu, 4) i w temp. 22°C (ryc. 102).

Leave a Reply