Następuje wtórne osiedlanie się pałeczek Salmonella w grudkach chłonnych (kępkach Peyera), które ulegają martwicy i uwalniają bakterie do światła jelita (2-3 tydzień choroby). Głębokie owrzodzenia mogą doprowadzić do perforacji jelit. W narządach zaatakowanych pałeczkami durowymi występują zmiany polegające na hiperplazji i nekrozie tkanki chłonnej oraz wątroby, zapalenie pęcherzyka żółciowego, opłucnej, tkanki okostnej i mózgowej. W pęcherzyku żółciowym mogą utrzymywać się przez wiele lat i wywoływać stan trwałego nosicielstwa.

Patogenne działanie pałeczek durowych jest ściśle związane z lipopolisacharydo- wym związkiem zawartym w ścianie komórkowej. Związek ten, zwany endotoksy- ną, jest uwalniany przez lizę komórki. Substancje chemioterapeutyczne podawane do celów leczniczych uszkadzają ścianę komórki bakteryjnej i przyczyniają się do gwałtownego wyzwolenia endotoksyny (odczyn Łukasiewicza-Jarischa-Herxheimera).

Endotoksyna ma właściwości biologiczne i wywołuje w organizmie różne objawy fizjopatologiczne. Bez względu na pochodzenie, farmakologiczne działanie wszystkich endotoksyn jest podobne. Różnią się one pod względem antygenowym. Swoistość serologiczna zależy od sekwencji cukrów prostych. Izolowany lipid A określa toksyczne działanie endotoksyny.

Leave a Reply