Ponadto pałeczki zawierają endotoksyny zbudowane z lipopolisacha- rydów. Wyróżniono również antygeny V, W. Wszystkie szczepy są serologicznie identyczne, jednakowo wrażliwe na bakteriofagi oraz nie są lizo- genne. Pestycyny (bakteriocyny) oraz bakteriofagi są aktywne w stosunku do Pasteurella pestis i Pasteurella pseudotuberculosis.

Właściwości fizjologiczne. Pałeczki dżumy należą do zarazków o małych wymaganiach odżywczych. Rosną na podłożach zwykłych w warunkach tlenowych. Wzrost optymalny otrzymuje się w temperaturze 301- -303 K (28-30°C) i pH 6,5-7. Na agarze zwykłym po upływie 36-48 godzin tworzą kolonie o wymiarach 1-2 mm, przezroczyste, o barwie szarawej, lekko wzniesione, okrągłe. Na pożywkach z żółcią wyrastają po kilku dniach. Na bulionie wyrastają w postaci kosmków, płyn pozostaje klarowny. Zarazki są wrażliwe na działanie temperatury. W 333 K (60°C) giną po upływie 1 godziny. Wysuszenie działa niszcząco, podobnie zabójczo działają środki dezynfekcyjne: fenol i lizol, a zwłaszcza chloramina oraz promieniowanie nadfioletowe. Pałeczki długo można przechowywać w ciemności w temperaturze 277 K (4°C).

Chorobotwórczość. Pałeczki u człowieka wywołują dżumę, która może przybierać następujące postaci: 1) gruczołową, 2) płucną, 3) posocznicy.

Leave a Reply