Ważne w rozpoznaniu zakażeń wywołanych pałeczkami otoczkowymi jest badanie bakteriologiczne. Materiał badany wysiewa się na agar zwykły lub agar z krwią i podłoże MacConkeya. Pałeczki otoczkowe wyrastają po 24 lub 48 godzinach. Ze względu na charakterystyczny śluzowy wzrost, rozpoznanie kolonii pałeczek otoczkowych jest łatwe. Wyhodowane pałeczki należy zróżnicować na szeregu biochemicznym lub określić ich budowę antygenową. Obie metody można wykonywać niezależnie od siebie. W określaniu biochemicznych właściwości pałeczek otoczkowych należy stosować dość duży zestaw prób. Tabela 41 podaje zestawienie wybranych cech biochemicznych pałeczek rodzaju Klebsiella.

Przedstawiona tabela nie odzwierciedla dość skomplikowanej oceny cech biochemicznych pałeczek otoczkowych. Wiele szczepów zaliczanych do jednego gatunku charakteryzuje duża zmienność w wywoływaniu niektórych reakcji biochemicznych (np. około 31°/o szczepów K. ozaenae wykorzystuje cytrynian sodu jako jedyne źródło węgla, pozostałe nie wyrastają na tym podłożu). Stwarza to trudności w zakwalifikowaniu wyhodowanych pałeczek do określonego gatunku Klebsiella.

W związku z tym cenne staje się określanie budowy antygenowej pałeczek otoczkowych. Polega ono na oznaczeniu typu antygenu otoczkowego- K metodą precypitacji przy użyciu surowic odpornościowych. Ponadto określa się antygen somatyczny – O w odczynie aglutynacji. Pozwala to na umieszczenie wyhodowanego szczepu w jednej z grup serologicznych rodzaju Klebsiella.

Leave a Reply