Maczugowce błonicy są ścisłymi pasożytami człowieka. Wykazują szczególne powinowactwo do błon śluzowych górnych dróg oddechowych, spojówek, narządów rodnych. Poza ustrojem dobrze namnażają się na pod-

łożach wzbogaconych białkiem lub glicerolem, natomiast na pożywkach zwykłych rosną bardzo słabo. Są względnymi beztlenowcami, lecz rozwijają się lepiej w warunkach tlenowych. Optymalna temperatura wzrostu wynosi 307-310 K (34-37°C), a optymalne pH 7,5-8,2. Na agarze z glicerolem maczugowce błonicy tworzą trzy typy kolonii: S – gładkie, R – szorstkie i D – karłowate. Na agarze z dodatkiem krwi lub płynu puchlinowego rosną najczęściej w postaci kolonii typu R, a na pożywce Lófflera (ścięta surowica bydlęca + bulion cukrowy) – w postaci kolonii S. Wokół kolonii na agarze z krwią obserwuje się u większości szczepów rąbek hemolizy.

Maczugowce błonicy rozkładają szereg węglowodanów: glukozę, galak- tozę, maltozę, dekstrynę, skrobię, glikogen oraz glicerol z wytworzeniem kwasu bez gazu, przy czym u różnych typów maczugowców błonicy istnieją pewne różnice w aktywności enzymatycznej w stosunku do poszczególnych cukrów. Stosując pożywki cukrowe, można także różnicować maczugowce błonicy i inne maczugowce występujące u ludzi.

Leave a Reply