Diagnostyka. Materiałami badanymi są: wyciek lub wymaz z cewki moczowej u mężczyzn, u kobiet – poza materiałem z cewki – wymaz z szyjki macicy i często wymaz z odbytu. Czasem bada się: wysięk stawowy,

wyciek ropny z oka, wymaz z pochwy, wydzieliny z gruczołu krokowego i gruczołu przedsionkowego większego (gruczołu Bartholina), mocz, wymaz z gardła, płyn mózgowo-rdzeniowy, krew i inne materiały zależnie od postaci choroby.

We wszystkich przypadkach, gdy wynik badań mikroskopowych jest ujemny lub wątpliwy, należy wykonać posiew materiału na podłoże Peiz- zera-Steffena w modyfikacji Roiron (lub na agar czekoladowy) i na podłoże selektywne. Podłoże Peizzera-Steffena zawiera bulion trypsynowa- ny, agar i plazmę końską. Podłoże selektywne stanowi to samo podłoże z dodatkiem antybiotyków: wankomycyny, kolimycyny i nystatyny. Antybiotyki te nie działają szkodliwie na Neisseria, a hamują wzrost drobnoustrojów Gram-dodatnich, pałeczek Gram-ujemnych i grzybów występujących jako flora towarzysząca w niektórych materiałach, np. w wymazach z odbytu. W przypadkach zakażeń uogólnionych czasami wykonuje się posiew krwi w ten sposób, że natychmiast po pobraniu krwi od chorego miesza się ją z rozpuszczonym i ostudzonym podłożem stałym (pożywka Roiron) i wylewa na płytki Petriego. Ze względu na wspomnianą wrażliwość gonokoków na czynniki zewnętrzne materiał wysiewa się natychmiast po pobraniu od chorego na pożywki uprzednio ogrzane w ciep- larce, które po wysianiu umieszcza się w temp. 309-310 K (36-37°C) w atmosferze wilgotnej i wzbogaconej 10% C02.

Leave a Reply