Morfologia. Pod względem morfologicznym meningokoki są podobne do gonokoków i innych gatunków rodzaju Neisseria. W organizmie zakażonym niektóre szczepy wytwarzają otoczki. Barwią się Gram-ujemnie. W hodowli często stwierdza się formy polimorficzne. W bezpośrednich preparatach od chorego często występują wewnątrz leukocytów wielo- jądrzastych.

Budowa antygenowa. Meningokoki dzielą się na 7 typów serologicznych, które oznaczono literami: A, B, C, D, X, Y, Z (lub A, B, C, D, E, F, G). Najczęściej występują typy A i B. Typ A jest najbardziej zjadliwy, izoluje się go przede wszystkim w czasie epidemii. Typy B i C są spotykane najczęściej w sporadycznych przypadkach zapalenia opon mózgowych w okresach międzyepidemicznych. U nosicieli w okresie epidemii przeważa typ A, a w okresie międzyepidemicznym typ B. Różnicowanie na typy przeprowadza się na podstawie aglutynacji i precypitacji (odczyn pęcznienia otoczek nie obejmuje szczepów bezotoczkowych – typ B nie wytwarza otoczek).

Właściwości fizjologiczne. Meningokoki mają duże wymagania odżywcze, ale nieco mniejsze niż gonokoki. Rosną na podłożach wzbogaconych surowicą, krwią i płynem puchlinowym. Obfity wzrost otrzymuje się na

One Response to “Budowa antygenowa”

Leave a Reply