Author Archive

Fusobacterium necrophorum posiada kształt ziarniakowaty lub pałeczkowaty. Spostrzega się jednak dużą zmienność morfologiczną komórek, które mają wymiary 0,8-1X1-7 !xm. Zwykle przebywa w naturalnych jamach ciała u ludzi i zwierząt. U ludzi wywołuje zmiany martwicze, owrzodzenia i niekiedy bakteriemie.

Fusobacterium glutinosum hodowany na pożywce z wyciągiem drożdżowym ma kształt dużych pałeczek, o wymiarach 1X12 ^m. U ludzi jest przyczyną ropni tkanek, zapaleń otrzewnej, niekiedy zgorzeli płuc i zakażeń płodów.

Read the rest of this entry »

Morfologia. Pod względem morfologicznym meningokoki są podobne do gonokoków i innych gatunków rodzaju Neisseria. W organizmie zakażonym niektóre szczepy wytwarzają otoczki. Barwią się Gram-ujemnie. W hodowli często stwierdza się formy polimorficzne. W bezpośrednich preparatach od chorego często występują wewnątrz leukocytów wielo- jądrzastych.

Budowa antygenowa. Meningokoki dzielą się na 7 typów serologicznych, które oznaczono literami: A, B, C, D, X, Y, Z (lub A, B, C, D, E, F, G). Najczęściej występują typy A i B. Typ A jest najbardziej zjadliwy, izoluje się go przede wszystkim w czasie epidemii. Typy B i C są spotykane najczęściej w sporadycznych przypadkach zapalenia opon mózgowych w okresach międzyepidemicznych. U nosicieli w okresie epidemii przeważa typ A, a w okresie międzyepidemicznym typ B. Różnicowanie na typy przeprowadza się na podstawie aglutynacji i precypitacji (odczyn pęcznienia otoczek nie obejmuje szczepów bezotoczkowych – typ B nie wytwarza otoczek).

Read the rest of this entry »

Chorobotwórczość. Zarazki są chorobotwórcze dla człowieka. Wywołują chorobę weneryczną, zwaną wrzodem miękkim. Zmiany chorobowe obserwuje się na narządach płciowych.

Diagnostyka. Laboratoryjne rozpoznanie opiera się na badaniu mikroskopowym materiału chorobowego oraz izolacji i identyfikacji zarazka. Materiałem badania jest wydzielina lub ropa z owrzodzeń oraz punktat z węzłów chłonnych. W preparatach mikroskopowych zauważa się Gram- -ujemne zarazki silniej zabarwione na obu biegunach, ułożone w łańcuszki przypominające paciorkowce. W materiale chorobowym z otwartych owrzodzeń zwykle występuje mała ilość zarazków wrzodu miękkiego przy dość obfitej florze towarzyszącej. Powyższe względy znacznie utrudniają rozpoznanie. Materiał chorobowy możliwie szybko wysiewa się na agarze z krwią. Wzrost bakterii obserwuje się po upływie 48-82 godzin. Zarazki identyfikuje się za pomocą oglądania preparatu w mikroskopie oraz przy użyciu testów biochemicznych.

Read the rest of this entry »

Do badania pobiera się krew (posiewy i odczyny serologiczne) mocz, punktat z węzłów chłonnych, płyn mózgowo-rdzeniowy, ropę, szpik kostny, tkankę obumarłych płodów (śledziona, wątroba, żołądek) oraz artykuły spożywcze (mleko i przetwory mleczne).

Badania serologiczne są oparte na odczynach: aglutynacji Wrighta, wiązania dopełniacza, Coombsa i opsono-fagocytarnym Huddlesona. W Polsce przyjęto za dodatni odczyn Wrighta w przewlekłej brucelozie aglutynację z surowicą rozcieńczoną 1:25. Antygenem produkowanym na skalę przemysłową jest barwiona zawiesina zarazków Brucella bovis S-19 w fazie S lub Brucella suis S-6, w 0,85% NaCl zabita ogrzewaniem. Wynik odczytuje się po 20 godzinach. Jeśli w pierwszych rozcieńczeniach surowic dodatnich nie wystąpi aglutynacja (zjawisko znane pod nazwą efektu prozony spowodowane obecnością niekompletnych przeciwciał), to można dodać 1 kroplę surowicy antyglobulinowej na 1 ml mieszaniny antygen-przeciwciało. Aglutyniny pojawiają się około 15-20 dnia od zakażenia i utrzymują się często w ciągu kilkunastu lat. Odczyn może wygasać w przewlekłej brucelozie. Odczyn wiązania dopełniacza uważa się za dodatni, gdy występuje z surowicą rozcieńczoną 1:3. Przeciwciała wykrywane tym odczynem pojawiają się później niż aglutyniny, oraz występują często w przewlekłej brucelozie. Obydwa odczyny są wykonywane równolegle. Antygen jest zawiesiną zabitych zarazków.

Read the rest of this entry »

Oprócz pokrewieństwa antygenowego, w obrębie Yersinia, występują antygeny wspólne z pałeczkami Salmonella. Determinanta antygenowa (abekwoza) występuje w O antygenach Yersinia pseudotuberculosis typ II i Salmonella grupy B antygen IV. Tyweloza jest obecna w Yersinia pseudotuberculosis grupy IV i Salmonella grupy D antygen 9. Yersinia pseudotuberculosis grupa IV a ma wspólne antygeny z Escherichia coli antygen 77 i 17 oraz Enterobacter cloaceae.

Read the rest of this entry »

Profilaktyka specyficzna opiera się na szczepieniach ochronnych. Szczepionki przygotowuje się z zarazków Salmonella zabitych przez ogrzewanie. W celu konserwacji szczepionki dodaje się 0,3-0,4% fenolu. Sporządza się również szczepionki z endotoksyny pałeczek Salmonella precypi- tynowanych na wodorotlenku glinu. Najczęściej są to szczepionki skojarzone z kilku szczepów, co stwarza możliwość różnych połączeń. Przykładem są następujące szczepionki:

Read the rest of this entry »